Czy zasłony trudnopalne są obowiązkowe w obiektach publicznych?
Bezpieczeństwo pożarowe w obiektach publicznych nie jest wyłącznie formalnym wymogiem, lecz realną ochroną życia, zdrowia i mienia. Tekstylia użyte we wnętrzach potrafią w kilka minut zintensyfikować pożar albo go ograniczyć, dlatego zasłony trudnopalne są dziś standardem projektowym w hotelach, restauracjach, szkołach oraz szpitalach. Czy są one obowiązkowe w takich miejscach?
Jakie przepisy obowiązują w obiektach użyteczności publicznej?
Kwestie bezpieczeństwa pożarowego reguluje przede wszystkim Ustawa o ochronie przeciwpożarowej z 24 sierpnia 1991 roku oraz Prawo budowlane. Należy również odwołać się do Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wprowadza ono obowiązek stosowania materiałów wykończeniowych o określonej reakcji na ogień w budynkach zaliczonych do kategorii zagrożenia ludzi ZL.
Do tej grupy należą między innymi budynki użyteczności publicznej, obiekty zamieszkania zbiorowego, a także część budynków mieszkalnych i magazynowych, w których na stałe lub czasowo przebywają ludzie. W takich przestrzeniach nie można wprowadzać materiałów łatwo zapalnych, silnie dymiących lub generujących toksyczne produkty spalania. Ten wymóg obejmuje również tekstylia dekoracyjne.
Czy zasłony trudnopalne są obowiązkowe w obiektach publicznych?
Odpowiedź brzmi tak – w wielu typach obiektów użyteczności publicznej zasłony trudnopalne nie są luksusem, lecz obowiązkiem wynikającym z przepisów. Dotyczy to w szczególności budynków kategorii ZL I i ZL II, czyli hoteli, pensjonatów, teatrów, kin, szkół, przedszkoli, szpitali czy urzędów, w których jednocześnie przebywa większa liczba osób.
W strefach pożarowych oraz na drogach ewakuacyjnych wymagane jest stosowanie materiałów o określonej klasie reakcji na ogień, potwierdzonej badaniami. W praktyce zasłony trudnopalne są niezbędne wszędzie tam, gdzie tekstylia wiszą w sposób swobodny, w zasięgu ludzi oraz w otoczeniu instalacji elektrycznych, źródeł ciepła lub miejsc gromadzenia się użytkowników.
Brak odpowiednich tkanin może zakończyć się negatywnym wynikiem odbioru obiektu przez Państwową Straż Pożarną, a w skrajnych przypadkach uniemożliwić dopuszczenie budynku do użytkowania.
Fot. 02 Zasłony akustyczne trudnopalne – nasza realizacja
Normy i certyfikaty stosowane przy ocenie zasłon
Bezpieczeństwo tekstyliów w obiektach publicznych opiera się na zestawie norm europejskich i krajowych. W przypadku materiałów przeznaczonych na zasłony, kotary czy firany ważne są między innymi EN ISO 6940 i EN ISO 6941, które badają podatność tkaniny na zapalenie, czas podtrzymania płomienia oraz kierunek rozprzestrzeniania ognia. Wyniki takich badań są podstawą do oceny zgodności z warunkami technicznymi wskazanymi w rozporządzeniu.
Zachęcamy do sprawdzenia naszej oferty tkanin trudnopalnych fr do miejsc o podwyższonym ryzyku.
Norma EN 13772 opisuje sposób przeprowadzania badań reakcji na ogień dla materiałów drapowanych, natomiast EN 13773 wprowadza klasyfikację wyników w pięciu klasach odporności. Dobierając zasłony trudnopalne z certyfikatem, inwestor otrzymuje jasną informację o zachowaniu tkaniny w kontakcie z ogniem, emisji dymu i ewentualnym kapaniu stopionych cząstek.
Fot.03 Zasłony trudnopalne i akustyczne – nasza realizacja
Niestosowanie właściwych tkanin w strefach, gdzie regulacje wymagają ograniczonej reakcji na ogień, wiąże się z poważnymi konsekwencjami. W pierwszej kolejności rośnie realne ryzyko dla życia i zdrowia ludzi. Drugi wymiar dotyczy odpowiedzialności prawnej i finansowej. Organy nadzoru budowlanego oraz Państwowa Straż Pożarna mogą nakazać wymianę wyposażenia, ograniczyć funkcjonowanie części obiektu lub wstrzymać jego użytkowanie. Wysokie kary administracyjne nie są jedynym problemem – jeszcze dotkliwsze bywa ryzyko odmowy wypłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela, gdy po zdarzeniu okaże się, że dokumentacja nie potwierdza trudnopalności użytych tkanin.
