Zasłony trudnopalne w wysokich wnętrzach: jak uniknąć błędów projektowych i montażowych?
Aranżacja okien w wysokich wnętrzach – takich jak hotele, teatry czy biurowce – wymaga ścisłej współpracy architekta, elektryka i dostawcy systemów przesłon. Przeoczenie wymogów formalnych lub nieuwzględnienie właściwości tkaniny w fazie koncepcyjnej może prowadzić do komplikacji montażowych, lub opóźnień podczas odbiorów budowlanych. Sprawdź, na co warto zwrócić uwagę.
Zasłony trudnopalne do wysokich wnętrz a wymogi formalno-prawne
Przepisy techniczno-budowlane w zakresie ochrony przeciwpożarowej dotyczące materiałów wolnowiszących obowiązują bez względu na ich gabaryty. Jeśli dla danej strefy obiektu przewidziano zastosowanie materiałów trudnozapalnych, wymóg ten dotyczy każdej zasłony – niezależnie od jej wysokości.
Jednak z punktu widzenia bezpieczeństwa i dynamiki pożaru przesłony o bardzo dużych wymiarach stanowią szczególny rodzaj zagrożenia. Pionowa płaszczyzna tkaniny o powierzchni kilkunastu metrów kwadratowych w przypadku niezastosowania tkanin trudnopalnych błyskawicznie przyczyni się do rozprzestrzeniania ognia.
Z tego powodu w trakcie odbiorów w budynkach użyteczności publicznej, a także zamieszkania zbiorowego, organy kontrolne ze szczególną skrupulatnością weryfikują dokumentację techniczną. Deklaracje i raporty z badań – zgodne m.in. z normami PN-EN ISO 6940/6941 – są bezwzględnie wymagane.
W realizacjach obiektowych na draperie pionowe obligatoryjnie stosuje się materiały o klasyfikacji wyrobu trudnozapalnego. W kontekście zasłon do wysokich wnętrz najbezpieczniejszym rozwiązaniem są tkaniny trwale trudnopalne, np. wykonane z włókien Trevira CS.
Systemy zawieszenia i automatyka dla wysokich zasłon trudnopalnych
Równie istotnym etapem, jak dobór samej tkaniny trudnopalnej jest właściwe zaplanowanie systemu zawieszenia. Przy zasłonach o wysokości kilku metrów sterowanie ręczne jest niepraktyczne, dlatego standardem w takich realizacjach stają się karnisze i szyny elektryczne.
Pod kątem wykonawczym istotna jest wczesna koordynacja prac – system zawieszenia oraz automatyka na zasłony trudnopalne powinny zostać przewidziane już na etapie projektowania wnętrza. Wymaga to:
- Przygotowania wnęk sufitowych o odpowiedniej szerokości i głębokości, pozwalających na swobodne przesunięcie pakietu tkaniny, jak również na ukrycie profilu szyny i silnika.
- Wykonania wzmocnień konstrukcyjnych dla sufitów podwieszanych, do których mocowane będą uchwyty szyn (np. podkonstrukcji stalowej lub ze sklejki).
- Wykonania instalacji elektrycznej do zasilania silników (230V) wraz z instalacją niskonapięciową, umożliwiającą sterowanie i integrację z systemem automatyki budynkowej (BMS).
- Odpowiedniego doboru systemu, uwzględniającego sposób sterowania, moment obrotowy silnika (moc) i rodzaj profili szynowych.
Szycie i montaż w wysokich wnętrzach – o czym warto pamiętać?
Zasłony trudnopalne do wysokich wnętrz wymagają uwzględnienia właściwości materiału już w trakcie produkcji. Aby uniknąć leżenia tkaniny na podłodze, podczas szycia zasłon należy wymiarować je na wysięgnikach lub zastosować odpowiednią poprawkę. Przy dużych wysokościach standardem staje się uszycie w systemie Flex, co umożliwia mikrokorekty wysokości po zawieszeniu.
Na etapie projektu warto także zaplanować podział wielkich płaszczyzn zasłon na mniejsze sekcje – co przekłada się bezpośrednio na łatwiejszy transport, sprawniejszy montaż (zwłaszcza z rusztowania) oraz wygodniejszą konserwację.
Zastosowane tkaniny trudnopalne muszą posiadać raporty z badań lub wydane na ich podstawie deklaracje zgodności, potwierdzające spełnienie norm wskazanych w projekcie (np. PN-EN ISO 6940 i 6941 lub PN-EN 13773). Wszystkie te elementy wpływają również na końcową cenę.
